وب نوشت های من

آرشام پارسی – فعال حقوق دگرباشان

بایگانیِ مه, 2009

ششمین شماره ی ندا، نشریه ی دگرباشان ایرانی منتشر شد

در این شماره می خوانید:

سخن اول، آرشام پارسی
انتخابات برای تغییر یا برای تثبیت؟ احمد رافت
تن فروشی مردان، ترجمه ی فرخ
انتخابات درحکومت اسلامی- انقلابی ایران، امید
محمود احمدی نژاد، شهرنوش پارسی پور و ایرانی ای که مدام از خنّاق می گریزد، فرخ
سیب (قسمت دوم)، پریا ف
نامه‌ی دانشجویان همجنسگرای دانشگاه‌های ایران
بازتاب روز جهانی مبارزه با هوموفوبیا در رسانه های فارسی، آبی آسمانی دگرباشان جهان هم پیمان شوید، پارسا
نمادهای هوموسکشوالیته- پرچم رنگین¬کمان، رسول معین
شب وحشتناک، پ
شعارتغییر اوباما در پیوند با روابط آمریکا و رژیم اسلامی ایران، امید
رسانه ها

ندا را می توانید از اینجا به صورت آنلاین بخوانید: http://www.nedamagazine.net
همچنین می توانید با ارسال نامه ای به info@nedamagazine.net به صورت ماهانه فایل پی دی اف نشریه را دریافت کنید.

مصاحبه با صدای امریکا – روز جهانی مابله با همجنسگرا هراسی – قسمت دوم

مصاحبه با صدای امریکا – روز مقابله با همجنسگراهراسی – قسمت اول

ویزای امریکا و فرصتی برای دیدن دگرباشان ساکن ونکوور

جمعه بعدازظهر خبردار شدم که دادگاه پناهندگی یکی از همجنسگرایان پناهجو در امریکا در روز دوشنبه ی آینده برگزار خواهد شد و از من خواست که در دادگاهش به عنوان شاهد شرکت کنم.
فرصت خیلی کمی بود و چون من هنوز شهروند کانادا نشدم باید برای رفتن به امریکا ویزا بگیرم. سریع سایت سفارت را چک کردم و متاسفانه در هیچ کدام از شهرها وقت مصاحبه وجود نداشت به غیر از ونکوور. سریع وقت گرفتم و آماده ی سفر به ونکوور شدم.
به محض اینکه به فرودگاه ونکوور رسیدم یادم افتاد که چند نفر از دگرباشان ایرانی که سال هاست آنها را می شناسم و یکی از اعضای سازمان ما بوده اند و در انجام روند پناهندگی آنها همراهی شان کرده بودم اینجا هستند. به آنها قول داده بودم که هر وقت به ونکوور آمدم خبرشان خواهم کرد تا برای اولین بار همدیگر را ببینیم.
از همان فرودگاه تماس گرفتم و قرار گذاشتم که تا چند ساعت دیگر به هتل محل اقامتم بیایند.
شام را با یکی از دوستان لزبینم که از فعالان رسانه ای حقوق دگرباشان است خوردم. یک یاز دوستانم که دوره ی پناهندگی مان را با هم گذرانده بودیم نیز به جمع ما پیوست و بعد به دیگر دوستانمان درهتل ملحق شدیم.
برایم خیلی جالب بود و فرصتی خیلی کمی دسد داده بود تا حرف هایشان را بشنوم. اینکه از زمانی که به کانادا آمده اند چه شرایطی دارند و آیا در کل از زندگی شان راضی هستند یا نه. خب مشکلاتی وجود داشت که به نظر من طبیعی است و با گذر زمان آنها برطرف خواهد شد اما تصمیم گرفتم که هر کمکی که از دستم بر بیاید برای آنها انجام دهم تا از این شرایط خارج شوند. دوستان کانادایی زادی در ونکوور دارم و شاید بتوانم با معرفی کردن آنها به هم راهی برای حل مشکلات آنها پیدا کنم.
امروز هم برای درخواست ویزا به سفارت امریکا رفتم. معمولا چون ایرانی هستم دو هفته روند ویزا طول می کشد اما خانمی که افسر پرونده ی من بود گفت تمام تلاش خود را خواهد کرد که در همین چند روزه ویزا را آماده کند. پیشنهاد کرد که تا روز جمعه در ونکوور بمانم تا اگر تا آن زمان ویزا آماده شد بتوانم آن را تحویل بگیرم.
فرصتی پیش آمد که چند روز دیگر در اینجا بمانم و مایل هستم که بیشتر با دوستان ایرانی ام وقت بگذرانم و از زندگی آنها بیشتر با خبر شوم و امیدوارم به کمک هم بتوانیم شرایط مان را به سمت بهتر شدن سوق دهیم.
باز مثل همیشه: پناهندگی ساده نیست.

روز مقابله با همجنسگراهراسی

homophobia_468_60

به نشان گرامی داشت روز جهانی مقابله با همجنسگراهراسی

امروز هفدهم می و روز جهانی مقابله با همجنسگرا هراسی است.

در چند روز گذشته برنامه های متفاوتی در این رابطه در رسانه های فارسی پخش شده است و جای خوشحالی دارد.

فقط یک خواهش: بیاییید کاری کنیم که هر روز هفدهم می باشد.

پاسخی به میرزا کسری بختیاری

homophobia_468_60

به نشان گرامی داشت روز جهانی مقابله با همجنسگراهراسی

پاسخی به نظر میرزا کسری بختیاری در وبلاگ پسر:

سلام کسری جان

منظور نسل قبل ما همجنسگرایان نیست. خب آشنایی من با ساویز و خانواده اش بر کسی پوشیده نیست و اگر وبلاگ من را تعقیب کرده باشی من ده روزی هم میهمان مادر ساویز در اورلاندو بودم و هنوز ارتباط تنگاتنگی با خانواده ی او دارم و هیچ گاه زخمات او و دیگر دوستان در هومان و … را فراموش نمی کنم. گلایه ی من به نسل قبل ماست که حقوق دگرباشان را جدی نگرفت. رسانه هایی که نسل قبلی ها آن ها را مدیریت می کردند مثل نسل امروزی ها نیست که برای روز هوموفوبیا برنامه بگذارند. نسل قبلی ما نخواست که به حرف های ما گوش کند. این گلایه به جامعه ی ایرانی وارد است و من در ارتباط با فعالیت های جنبش دگرباشان ایرانی بحثی ندارم و به آن مفتخرم.

با سلام خدمت همه دوستان، آرشام پارسی و رضای عزیز و با تشكر از ایشان كه قبول كردند این پست را در وبلاگشان بگذارند.

امشب مصاحبه با آرشام پارسی را در برنامه شباهنگ دیدم. من همیشه معتقد بوده ام كه آرشام سخنگوی خوبیست. امشب هم از شنیدن سخنان ایشان لذت بردم، ولی …

ولی آرشام عزیز بخش آخر سخنان شما من را به تعجب واداشت. شما گفتید كه توقع داشتید نسل قبل از شما درباره حقوق همجنسگرایان فعالیت كرده و راه را برای نسل امروز باز می كردند!

آرشام عزیز من واقعاً تعجب می كنم از شما كه كتاب «ضیافت زندگی» ساویز شفائی را برای فروش در وبلاگتان می گذارید و مجلات «هومان» را دراختیار دارید و بااینحال فراموش كرده اید كه نه تنها یك نسل، بلكه دونسل قبل از شما آغاز به فعالیت و اطلاع رسانی در این زمینه كرده بودند. «ساویز شفائی» قبل از اینكه من و شما متولد شویم در دانشگاه شیراز درباره همجنسگرائی سخنرانی كرده بود و «گروه هومان» هم به مدت دو دهه و قبل از تأسیس سازمان به فعالیت و آگاهی رسانی می پرداخت.

آرشام عزیز خوب سخن گفتی ولی ای كاش این مهم را فراموش نكرده بودی و با افتخار در برنامه از آن یاد می كردی تا به گوش مردم ایران برسانیم كه تاریخ مبارزات ما همجنسگرایان ایرانی به چند نسل قبل از ما بر می گردد و ما چندان هم تازه كار و بی توجه به حقوق از دست رفته مان نبوده ایم.

باز هم ممنون از زحماتی كه می كشی و مصاحبه خوبی كه انجام دادی.

برایت آرزوی موفقیت، سلامتی و سربلندی دارم.

كسری بختیاری.

روز هوموفوبیای امسال و بی بی سی فارسی

homophobia_468_60

به نشان گرامی داشت روز جهانی مقابله با همجنسگراهراسی

در چند روز گذشته همانطور که انتظار می رفت رسانه های خبری در تدارک ایجاد برنامه ای در مورد روز مقابله با همجنسگراهراسی هستند. بخض فارسی بی بی سی هم در حال تهیه ی برنامه ای است که در آن روز پخش شود.

از ما خواسته شده بود که تعدادی از همجنسگرایان را به آنها معرفی کنیم تا گفتگویی کوتاه در این زمینه انجام شود. چند نفری معرفی شده اند. به دو نفر داوطلب دیگر نیاز داریم تا برنامه تکمیل شود. یک گی و یک لزبین.  با چند نفر تماس گرفته ام و منتظر پاسخ آنها هستم تا در صورتی که مایل باشند هماهنگی های لازم انجام شود. اگر شما هم مایل هستید به من اطلاع دهید. لطفا به info@irqr.net ایمیل بزنید

روز هوموفوبیای امسال و صدای امریکا – VOA

homophobia_468_60

به نشان گرامی داشت روز جهانی مقابله با همجنسگراهراسی

یکشنبه هفدهم ماه می روز جهانی مقابله با همجنسگراهراسی است. به همین مناسبت در مصاحبه ای با صدای امریکا (VOA) در روز جمعه پانزدهم ماه می ساعت 2:30 بعدازظهر به وقت نیویورک/تورنتو و 11 شب به وقت تهران با عنوان «روز جهانی مقابله با همجنسگراهراسی و دگرباشان ایرانی» شرکت خواهم کرد.

مایل هستم که نظرات شما را در رابطه با روز مقابله با هوموفوبیا و اینکه چطور باید با این موضوع مقابله کرد را بدانم تا بتوانم آنها را نیز در برنامه منعکس کنم.  لطفا نظرات خود را به صورت کوتاه و حداکثر در چند خط به آدرس info@irqr.net ارسال کنید.

سه سال گذشت

homophobia_468_60

به نشان گرامی داشت روز جهانی مقابله با همجنسگراهراسی

امروز دهم ماه می و سومین سالگرد زندگی من در کانادا است. باورم نمی شود که سه سال به این سرعت گذشت و باز باورم نمی شود که چهار سال و پنجاه و شش روز است که از ایران خارج شده ام.
سه سال پیش وقتی وارد فرودگاه اتاوا شدم می دانستم که از همان روز به بعد تغییرات زیادی در زندگی ام اتفاق خواهد افتاد و دو روز بعدش در مصاحبه ای که با صبا روزنامه ی ایرانیان اتاوا داشتم عنوان کردم که مهمترین چیز برای من ادامه ی راه و تعهدی است که شروع کرده ام. چهار روز بعد از ورودم به کانادا برای ملاقات با چند نماینده ی پارلمان دعوت شدم و آنجا هم به من یادآوری شد که چه راه سختی در پیش دارم و زمینه ی همکاری من با دولت کانادا شکل گرفت. و سی و سه روز پس از ورودم به کانادا بود که اولین سخنرانی خودم را در جمع مدافعین حقوق بشر سرتاسر کانادا انجام دادم و نقطه ی عطفی هم برای من و هم برای سازمانی که بنیادش را گزارده بودم شد و هنوز خیلی از آن افراد از مدافعان سخت گوش و حامیان جدی جنبش دگرباشان ایرانی هستند.

در این سه سال تجربیات زیادی کسب کرده ام که یکی از مهمترین آنها می تواند این باشد:
آرشام، هر کس که رسید و خواست تو را در آغوش بگیرد و گفت که حمایتت می کنم، سریع حرفش را باور نکن تا از اعتماد تو سوء استفاده نکند.

مطمئن هستم در سال های آینده روز به روز جنبش دگرباشان ایرانی و فعالیت های سازمان دگرباشان ایرانی (IRQR) پیشرفت های زیادتری خواهد داشت چون نسبت به اطرافیانمان شناخت بیشتری داریم.

این حرف را هم دیروز در مجمع عمومی کانون ایرانیان دانشگاه تورنتو از تعدادی از دوستانم شنیدم که نباید دلسرد شد و باید روز به روز با انرژی بیشتری ادامه داد چون همواره موفقیت ها در هاله ای از سختی ها نهان شده اند.

بیانیه ی خبری پلیس تورنتو در مورد یک مرد ایرانی

homophobia_468_60

به نشان گرامی داشت روز جهانی مقابله با همجنسگراهراسی

پلیس تورنتو امروز بیانیه ای منتشر کرد که یک نسخه ی آن هم برای سازمان دگرباشان ایرانی (IRanian Queer Railroad) ارسال شد. در این بیانیه اسم و مشخصات فردی ایرانی منتشر شده است که ناقل ویروس اچ آی وی است و چند نفر را به آن آلوده کرده است.از همگان درخواست شده که چنانچه با این فرد در تماس بوده اند و یا اینکه او را می شناسند به واحد های پلیس خبر دهند تا برای آنها اقدامات فوری و درمانی مد نظر گرفته شود.

این فرد سهند محمودی، 28 ساله و ساکن تورنتو است. دیروز سهند متهم به قتل و تجاوز شد. او از دسامبر سال دو هزار ناقل ویروس اچ آی وی است و این موضوع را مخفی کرده بود. او با قربانیان از راه اینترنت و سایت های دوست یابی ارتباط برقرار می کرده است و در زمان ارتباط جنسی اعلام یم داشته که آزمایشات سلامتی را داده و ناقل بیماری های مقاربتی نیست.

شاکی سهند یک مرد است که مشخصات او فاش نشده است. او ادعا کرده است که سهند از استفاده از کاندوم سرباز زده و به او اطمینان داده است که سالم می باشد. این مرد هم اکنون HIV+ شده است. او یکی از قربانیان سهند می تواند باشد.

پلیس از همگان خواسته است که اگر هر گونه اطلاعاتی در این مورد دارند می توانند به صورت نا شناس با پلیس در ارتباط بگذارند.

Anyone with information is asked to contact police at 416−808−3200, Crime Stoppers anonymously at 416−222−TIPS (8477), online at http://www.222tips.com, or text TOR and your message to CRIMES (274637

همانطور که اشاره شد شاکی سهند یک مرد بوده است و این احتمال وجود دارد که همجنسگرایان ساکن تورنتو نیز در خطر باشند. پس همانند قبل توصیه ی اکید می شود که روابط جنسی سالم و رعایت اصول ایمنی را همیشه مد نظر داشته باشید. یک لحظه غفلت، یک عمر…؟

sahand

سهند محمودی، 28 ساله و ساکن تورنتو

خبری برای دوستان حسین در یونان: او زنده است

homophobia_468_60

به نشان گرامی داشت روز جهانی مقابله با همجنسگراهراسی

خبر خوب برای تمام دوستان رضا که در یونان گم شده بود.
امروز حسین با من تماس گرفت و خبر داد که اول زنده است و دوم اینکه تا هفته ی آینده از زندان آزاد می شود.

حدود یک ماه پیش حسین توسط پلیس یونان در حالی که می خواست مرز را به سمت هلند ترک کند بازداشت و دستگیر شد. تا مدتی از او خبر داشتیم و در آن زمان به دنبال تماس با سازمان ملل و دولت یونان بودیم و از طریق وکیلی که برای او در امریکا گرفتیم توانستیم از دولت فنلاند برای او اقامت بگیریم. اما یک دفعه حسین ناپدید شد و هیچ خبری از او نشد. دوستان او مدام با ما تماس می گرفتند و از حال او جویا می شدند اما هیچ کس از وضعیت او خبردار نبود. مادرش نیز بسیار نگران بود و ما هم اطلاعات خاصی به او نمی توانستیم بدهیم. بالاخره او امروز تماس گرفت و دلیل این بی خبری را تغییر محل زندان او به یکی از شهرهای مرزی عنوان کرد جایی که او اصلن امکان تماس با بیرون را نداشت.
پس نگران نباشید، تا هفته ی دیگر دوستان حسین از خود او خبری خواهند شنید.

ضرری ندارد که بیشتر مراقب باشیم

homophobia_468_60

به نشان گرامی داشت روز جهانی مقابله با همجنسگراستیزی

در چند هفته ی گذشته خبرها و گزارشاتی دریافت کرده ایم که باعث شد مطلبی در این باره در اینجا بنویسم. ایمیل،؛ تلفن، پیام بر روی یاهو مسنجر، پیام بر روی اسکایپ، پایم های منجم، و حتی پیام های فیس بوکی خیلی از دوستان در ایران حاکی از نگرانی ای بود در ارتباط با امنیت آنها در ایران و تشکیل گروهی برای دستگیری و سرکوبی همجنسگرایان در ایران.

اول تصمیم داشتم در نشریه ی ندا مطالبی در این باره داشته باشیم اما بعد منصرف شدم و فکر می کنم فقط ذکر آن در وبلاگ مناسب تر است چون انتظار مطلبی در نشریه ی دگرباشان ایرانی از رسمیت بیشتری نسبت بهانتشار وبلاگی آن برخوردار است و این نوشته بیشتر یک توصیه ی دوستانه است نه یک بیانیه و یا فراخوان اینترنتی. پس لطفن آن را به عنوان یک توصیه ی دوستانه بخوانید.

پس از اینکه گزارش هایی مبن یبر تشکیل یک گروه امنیتی برای شناسایی و دستگیری دگرباشان ایرانی به ما رسید با عده ای از دوستان تماس گرفتم و مسئله را جویا شدم. شاید شما هم یکی از افرادی باشید که با شما به نحوی تماس گرفته شده است و خبردار شده اید که اوضاع خیلی وخیم است و بگیر و ببند شدیدی راه افتاده. موجی از نگرانی به راه افتاده است که می تواند نگران کننده تر از واقعیت و صحت خبر باشد. نمی خواهم صحت این خبر را تایید و یا تکذیب کنم و بیشتر نگران آن «موج نگرانی»هستم.

این خبر تازگی ندارد که نیروهای امنیتی ایران سال هاست که اقدام به شناسایی دگرباشان ایرانی کرده اند و مدارک دقیق و کاملی هم از آنها دارند. شاید اگر دقیق تر بخواهم بگویم اینطور باشد که عکس، سن، قد، وزن، رنگ چشم، گرایش جنسی، پوزیشن سکسی، و حتی تقریبن اندازه ی آلت تناسلی خیلی از افراد جامعه ی همجنسگرا را در اختیار دارند. برای بدست آوردن آنها هم تلاش خاصی نکرده اند. نیروهای نفوذی نفرستاده اند. دستگاه شما را هک نکرده اند و تنها یک نفر با آنها همکاری کرده است و این اطلاعات را داوطلبانه در اختیار آنها قرار داده است. آن یک نفر کسی جز خود آنها نیست. باور ندارید؟ به پروفایل منجم خودتان مراجعه کنید و بخوانید. تمام مشخصاتی که اشاره کردم در آنجا وجود دارد. کافی است نیروهای امنیتی یک اپراتور استخدام کند تا تمام این صفحات را مستند کند. همین.

علاوه بر منجم که به عنوان مثال ذکر شد راه های زیادی برای به دست آوردن اطلاعات وجود دارد که به سادگی می توان به آن ها پی برد. همه ی ما می دانیم که نیروهای اطلاعاتی دولت ایران آنقدر قوی هستند که از خصوصی ترین مسائل شهروندان داخل و خارج از ایران با خبر شوند.

یکی از دوستان گفت که با این توضیح باید کامپوتر را خاموش کرد و همجنسگرایی مان را هم فراموش. پاسخ دادم که این یک راه می تواند باشد که انتخاب آن مربوط به خود تو است و من دخالتی نمی کنم اما پیشنهاد من نیست. من توصیه می کنم که همانند قبل زندگی کنید و فقط مراقب خودتان باشید. به هر کس اعتماد نکنید. در چت روم ها شماره تلفنتان را بعد از گذشت دو دقیقه از آشنایی رد و بدل نکنید. به هر کسی که به شما وب کم داد اعتماد نکنید که چون وب داده است پس مورد اعتماد است و فردا با او قرار بگذارم. و خلاصه اینکه مراقب باشید که چه چیزی می گویید و چه کاری انجام می دهید.

همیشه در زمان انتخابات در ایران فشارها و حساسیت ها زیادتر می شود و باید مراقب بود که کاری نکنیم تا مشکلی برایمان پیش بیاید. معمولن اتفاق بد زمانی می افتد که یک جایی بی احتیاتی کرده ایم. می دانم که حق ما این است که آزاد و بدون هیچگونه تبعیض و فشاری زندگی کنیم اما در شرایط امروز باید مراقب باشیم و برای رسیدن به این حق تلاش کنیم.

اگر تمام این خبرها حقیقت داشته باشد و یا نداشته باشد، ضرری ندارد که بیشتر مراقب خودمان و دوستانمان باشیم.

دنبال‌کردن

هر نوشتهٔ تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.