به نشان گرامی داشت روز جهانی مقابله با همجنسگراهراسی
امروز دهم ماه می و سومین سالگرد زندگی من در کانادا است. باورم نمی شود که سه سال به این سرعت گذشت و باز باورم نمی شود که چهار سال و پنجاه و شش روز است که از ایران خارج شده ام.
سه سال پیش وقتی وارد فرودگاه اتاوا شدم می دانستم که از همان روز به بعد تغییرات زیادی در زندگی ام اتفاق خواهد افتاد و دو روز بعدش در مصاحبه ای که با صبا روزنامه ی ایرانیان اتاوا داشتم عنوان کردم که مهمترین چیز برای من ادامه ی راه و تعهدی است که شروع کرده ام. چهار روز بعد از ورودم به کانادا برای ملاقات با چند نماینده ی پارلمان دعوت شدم و آنجا هم به من یادآوری شد که چه راه سختی در پیش دارم و زمینه ی همکاری من با دولت کانادا شکل گرفت. و سی و سه روز پس از ورودم به کانادا بود که اولین سخنرانی خودم را در جمع مدافعین حقوق بشر سرتاسر کانادا انجام دادم و نقطه ی عطفی هم برای من و هم برای سازمانی که بنیادش را گزارده بودم شد و هنوز خیلی از آن افراد از مدافعان سخت گوش و حامیان جدی جنبش دگرباشان ایرانی هستند.
در این سه سال تجربیات زیادی کسب کرده ام که یکی از مهمترین آنها می تواند این باشد:
آرشام، هر کس که رسید و خواست تو را در آغوش بگیرد و گفت که حمایتت می کنم، سریع حرفش را باور نکن تا از اعتماد تو سوء استفاده نکند.
مطمئن هستم در سال های آینده روز به روز جنبش دگرباشان ایرانی و فعالیت های سازمان دگرباشان ایرانی (IRQR) پیشرفت های زیادتری خواهد داشت چون نسبت به اطرافیانمان شناخت بیشتری داریم.
این حرف را هم دیروز در مجمع عمومی کانون ایرانیان دانشگاه تورنتو از تعدادی از دوستانم شنیدم که نباید دلسرد شد و باید روز به روز با انرژی بیشتری ادامه داد چون همواره موفقیت ها در هاله ای از سختی ها نهان شده اند.
سلام آرشام جان
سومین سالگرد فعالیتت رو تبریک میگم و امیدوارم روز به روز پیشرفت بیشتری بکنی و موفق تر از روز قبل باشی
میدونم این مدت سختی های زیادی کشیدی..اما باعث شدی خیلی های دیگه از سختی بیرون بیان.
همیشه به سمت جلو برو..همیشه آدمایی هستن که سنگ جلوی پات بندازن..اما تو میتونی از روی اونا رد بشی..قدرتش رو داری و همه ی ما اینو قبول داریم.چشمای زیادی از پایین دارت بهت نگاه میکنن و امید همه به توئه.
بازهم میگم امیدوارم موفق باشی
پریا