چرا مردم کنش همجنسگرايان را نمي پذيرند؟

چرا مردم براي اين افراد احترام قائل نمي شوند ؟

چرا مردم حاضر نمي شوند حقيقت هاي جامعه را قبول کنند ؟

شايد آن ها اشتباه فکر مي کنند. مطمئنا آن ها از روي عدم شناخت صحيح اين برداشت را دارند.

 ما بايد خود را باور کنيم و از اعتماد به نفس قوي برخوردار باشيم.

ما بايد دست به دست هم دهيم و آن طور که حقيقت دارد خود را معرفي کنيم.

بياييد به يک آرامش روحي و رواني دست يابيم.

پس بياييد با کمک يکديگر آزاد زندگي کنيم و خودمان را به دستان قدرتمند و طغيانگر اجتماع نسپاريم.

جملات بالا را دقیقا هفت سال پیش در اول فروردین 1380 بر روی وبسایت گروه رنگین کمان نوشتم و آغازی شد برای فعالیت هایم در راه حقوق دگرباشان جنسی ایرانی. در آن زمان 20 سال داشتم و ناچار بودم برای رسیدن به هدفم دست به کارهای زیادی بزنم اشتباهات زیادی هم داشتم. امروز اول فروردین 1387 است. خیلی چیزها در زندگی من تغییر کرده است. بعضی از تغییرات مثل سن و جوانی و اشتها و … دست من نبوده اما خیلی تغییرات مثل نگاه به زندگی، فعالیت های گروهی، تصمیمات کاری و … در دست خودم بوده و خوشحالم که تلاش می کنم هر روز اشتباهات گذشته را کنار بگذارم و جایی بایستم که باید ایستاده باشم.

مدتی وب نوشت هایی داشتم که هم خودم دوستشان داشتم و هم اینکه طرفداران زیادی داشت. روزانه بیش از 1200 نفر بازدید کننده داشت و علی رغم میل باطنی ام نوشتم که به خاطر آن هایی که از جانم بیشتر دوستشان دارم نمی نویسم. آن عزیزانی که از جانم بیشتر دوستشان می دارم همان خانواده ام هستند. پس از اتفاقاتی که در آن زمان افتاده بود و پس از فوت مادربزرگ عزیزم که رفتنش آزاردهنده ترین اتفاق در زندگی ام است خانواده ام با مشکلات زیادی مواجه شدند و برای حفظ امنیت و آرامش آنها ناچار شدم در آن وبلاگ دیگر ننویسم. امروز آن شرایط هم تغییر کرده و تصمیم دارم از این به بعد باز بنویسم.

امروز سالروز تاسیس سازمان دگرباشان جنسی ایرانی (1383) و نشریه چراغ (1384) هم است.

سال نو بر همه ی شما فرخنده باد